Foto

Je doet, rechtsonder, een soort van photobomb, ook zoiets van de moderne tijd, waarmee mensen de fotograaf willen zieken door op het moment van afdrukken onverwachts in het kader te springen en derhalve de foto te verpesten. Maar in dit geval was het wel de bedoeling dat ik je in the picture kreeg. Want jij bent scherp, terwijl de rest van de foto redelijk wazig is. En je lacht de hele wereld blij.

Die foto, genomen op 9 september 2014, visualiseert zo'n beetje alles. Hij toont je vrolijkheid, je schoonheid, je relativeringsvermogen, je humor, je ontdekkingsdrang en je liefde.

En ik sta daar aan de andere kant van die struik, de zon van Krakau in m'n rug, de zon van m'n leven voor m'n lens, stiekem trots te zijn.

49 jaar ben je vandaag geworden. Dus nog één jaar te gaan tot mijn zoektocht naar een vriendin, die minstens half zo oud is, zal starten. Met een Porsche en een blitse motorfiets en mijn haardos in een kek staartje gebonden zal ik me moeten overgeven aan de midlifecrisis, want dat hoort nou eenmaal zo.

Maar als ik nog eens naar die foto kijk heb ik daar eigenlijk helemaal geen zin in. Die foto zegt alles: jij bent scherp en de rest is redelijk wazig. Laten we dat maar zo houden. Dus vraag ik je bij deze vriendelijk of ik die midlifecrisis over mag slaan. Ah?

Gefeliciteerd, lief. Ik hou van je.